با فعالان دانشجویی و فعالان مدنی

حدود دو ماه قبل دانشجویان دانشگاه سهند تبریز در اعتراض به هتک حرمت چند دانشجوی دختر توسط کارمندان حراست، دست به تحصن و اعتصاب غذا زدند! قبل از آن نیز در دانشگاه کرمانشاه، یکی از مأموران حراست به یک دختر دانشجو تعرض کرده‌بود که این امر نیز با اعتراض گسترده دانشجویان روبرو شد! غیر از دانشگاه‌ها، دیگر ادارات دولتی نیز در چند ماه اخیر شاهد رسوایی‌های اخلاقی مدیران خود بوده‌اند. پر سرو صداترین نمونه در این میان، دستگیری فرمانده نیروی انتظامی تهران بود که گفته شد همراه با شش زن در یک خانه دستگیر شده ‌است! او هم‌اکنون با قید وثیقه آزاد شده است. در همین چند ماه اخیر نیز دو نماینده مجلس هردو به اتهام فساد اخلاقی بازداشت شدند! دبیر ستاد انتخاباتی استانداری قزوین و معاون وزارت علوم نیز دو تن دیگر از مدیرانی بودند که در چند ماه اخیر پرونده فساد اخلاقی‌شان گشوده شد!

همه این‌ها درست در زمانی صورت می‌گیرد که برخورد با زنان و دختران در قالب «طرح امنیت اجتماعی» در دوسال اخیر شدت بیشتری گرفته است! در حقیقت از یک سو روز به روز بر تعداد طرح‌های اخلاقی اضافه می‌شود و از دیگر سو، هرروز شاهد گشوده شدن یک پرونده فساد اخلاقی برای مدیران دولتی هستیم! موردهایی مثل ماجرای دانشگاه زنجان (که در روزهای اخیر خبرساز شده است) فراوان هستند. جامعه اکنون نسبت به این مسائل حساسیت بیشتری نشان می‌دهد. تناقض وعظ و عمل خود را هر چه بیشتر می‌نمایاند.

به گزارش پایگاه‌های اطلاعاتی دانشجویان، معاون فرهنگی دانشگاه زنجان (که در عین حال مسوول کمیته انضباطی نیز هست) قصد تعرض به یکی از دختران دانشجو را داشته که توسط دانشجویان غافل‌گیر می‌شود. از شام‌گاه روز شنبه هفته جاری، دانشجویان دانشگاه با تحصن و تعطیل کلاس‌های درس، خواهان استعفای ریاست و معاونت این دانشگاه شدند. امروز (۲۷ خرداد) سومین روز تحصن دانشجویان دانشگاه زنجان است.آن‌ها خواهان تعویض رییس دانشگاه و معاونت وی و نیز برخورد قضایی با دکتر حسن مددی (استاد متعرض به دختر دانشجو) هستند. از آن‌جا که دکتر حسن مددی رییس کمیته انضباطی دانشگاه زنجان نیز بوده، دانشجویان هم‌چنین خواستار آن هستند که کلیه احکام کمیته انضباطی که توسط وی صادر شده به علت عدم صلاحیتش لغو شود، از جمله حکم انحلال انجمن اسلامی دانشگاه زنجان. 

در ادامه متن، گزارش میترا شجاعی همراه با گفت‌وگو با دکتر مهرداد درویش‌پور (استاد جامعه‌شناسی دانشگاه استکهلم) در توضیح این تناقض آورده شده است.

صحنه‌ای از تحصن دانشجویان دانشگاه زنجان

دکتر مهرداد درویش‌پور (جامعه‌شناس) می‌گوید: «واقعیت این است که در جامعه‌ی ما از آن‌جایی که آزادی جنسی وجود ندارد، نوعی ناهنجاری جنسی گریبان کل جامعه را گرفته است. این ناهنجاری در سطح مقامات  وجود دارد، از آن‌جا که امکانات دارند، پول دارند و حتا از قدرت خودشان می‌توانند استفاده کنند برای به نوعی سواستفاده جنسی از زنان (و حتا از جوانان و کودکان) آنان به‌راحتی دست به این کار می‌زنند. ولی از سوی دیگر، درست همان حکومتی که در درون خودش این نوع فسادها و این نوع روابط به گستردگی شیوع دارد، نوعی از خشم و نوعی از واکنش را نسبت به جامعه و زیردستان خودش روا می‌دارد. یعنی وقتی شما می‌بینید که این درجه از سواستفاده‌های جنسی را در سطح حکومتی به راحتی نمی‌توانید کنترل بکنید، تشدید کنترل بر شهروندان جامعه از یک‌سو نوعی لاعلاجی حکومت را در برابر کارمندان عالی‌رتبه‌ی خودش به نمایش می‌گذارد،

از سوی دیگر در سطح جامعه سعی می‌کند این پیام را بدهد که این حکومت اصول و مبانی‌اش بر مقابله با آزادی جنسی استوار است و اگرهم در درون دولت اتفاقی می‌افتد، این اتفاق‌ها تک موردی‌ست، این اتفاق‌ها ربطی به اصول و پرنسیب او ندارد ... به نظر من جامعه‌استبدادی‌، شالوده‌اش بر تزویر استوار است. چیزی برای جامعه نرم به شمار باید برود و نرم باید شناخته شود، اما معمولن قدرتمداران خودشان را می‌توانند مستثنا بدانند و متفاوت عمل کنند. این تزویر، ویژگی جامعه‌ی استبدادی‌ست و فکر می‌کنم حکومت اسلامی در این زمینه یکی از عریان‌ترین نمونه‌ی تضاد میان اخلاقی‌ست که در سطح جامعه به نمایش می‌گذارد و اخلاقی که ما در درون خود دولت، شاهد آن هستیم».